Iedere maand publiceert Frans Derks op deze site zijn column. Dit keer met de titel: Matennaaiers en Stoelpotenzagers

In elke maatschappelijke ordening komen ze voor, matennaaiers, stoelpotenzagers. Ik mocht het zelf ‘aan den lijve’ ondervinden. Ik kom hier op, omdat ik mij mateloos geërgerd heb aan de affaire rondom Lance Armstrong. Nota bene, een legaal instituut als USADA, het Amerikaanse equivalent voor de dopingcontrole, nam het initiatief om collega’s die in het kielzog van het succes van Lance Armstrong de wielersport bedreven aan te zetten tot een soort beschuldiging aan het adres van Armstrong.

Het was hun collega’s, zelfs een vriend, en dan iemand op die manier bij het vuil te zetten, dat wil er bij mij niet in. De USADA bediende zich van een verwerpelijke methode. Als de renners Lance Armstrong zouden chargeren dan zouden ze als een soort beloning legaal mogen deelnemen aan de Tour de France. In één woord: walgelijk! Mocht 7 keer met Peter Post bij de Tour de France zijn. En Peter zei, met een glaasje wijn in de hand, ‘Dat eeuwige gezeur over doping, als alle renners een belletje aan hadden, dan zou het hard rinkelen’. Trouwens mijn persoonlijke mening is dat er gebruikt wordt in de hele sport, ook in het voetbal, wel eens ‘gesnoept’. Het zal mij persoonlijk een zorg zijn, als ze ons maar vermaken.

Ook in het voetbal lopen de matennaaiers rond, net zoals in de politiek. Ik heb wel eens beweerd dat voetbalpolitiek smeriger is als de normale politiek. Het kan haast niet, maar als ze naar Blatter cum suis kijken, dan….. Zelf leef ik al een poosje en heb in het bedrijfsleven en in de sport ze ook meegemaakt, matennaaiers en stoelpotenzagers. In de scheidsrechterswereld heb ik het matennaaien aan den lijve ondervonden. Achter mijn rug om ging twee bestuurders van een club naar de KNVB toe kom hun bezwaren tegen mijn aanstelling als scheidsrechter bij een van hun wedstrijden, te weten Ajax - PSV, het was in de tijd van het Saint-Étienne syndroom van PSV. Ik mocht volgens de PSV leiding de wedstrijd niet leiden om twee redenen, omdat ik in mijn wekelijkse column in het Parool meneer Rijvers had neergezet als een dorpspastoor. En ten tweede, omdat mijn liefde voor Ajax algemeen bekend was, zo zei het PSV bestuur. De scheidsrechterscommissie luisterde naar het ‘grote’ PSV en nam mij de wedstrijd af. Waarna ik kennis genomen heb van de zaak, het een en ander al had aangemaakt bij de rechtbank. Lang verhaal kort, de scheidsrechterscommissie had geen zin in een rechtszaak en ik hield de wedstrijd. Bijzonderheid is dat PSV de wedstrijd won met 1-3. Waarop Rijvers zei: ‘Zo goed heb ik je nog nooit gezien’. Waarop ik antwoordde: ‘Je bent wel eens meer blind geweest Kees’. De bestuurder van PSV die mij welkom heette en zei dat ze blij waren om mij te zien, heb ik in het Olympisch Stadion de hand geweigerd. De enige gentleman bij PSV was Frits Philips die mij de hand reikte voor en na de wedstrijd en in alle vriendelijkheid met mij een glas wijn dronk. En ik zal heel eerlijk zijn, op de terugweg naar Breda diep in de nacht, vond ik het jammer dat Ajax niet gewonnen had.

Het woord ‘Schwalbe’ heeft ook min of meer met matennaaien te maken. Het zijn allemaal collega voetballers die elkaar een oor aannaaien met een duik. Als je als scheidsrechter daar een kaart voor geeft, daar ben ik geen voorstander van. Houd ze liever even een minuutje buiten het spel. Het besturen van voetbalclubs en andere sportverenigingen is de ambitie van diverse bestuurders buiten proportie. De zaag zit in de tas om de stoelen van de zogeheten collega’s door te zagen. Om naar niet te spreken van het praten achter de hand over collega’s. Wat is in het leven nu nog makkelijker dan om ronduit voor je mening uit te komen. En niet om alle mogelijke kunstjes te verzinnen om een ander onderuit te halen. Zo ben ik opgevoegd en zo op ik het altijd tot op de dag van vandaag gedaan. Ik wil niet zeggen dat het de makkelijkste weg is. Maar toch, met deze column heb ik geprobeerd het matennaaien aan de orde te stellen. Of het veel zal helpen, ik betwijfel het. Het is van alle tijden en het zal zo blijven denk ik. Jammer!

Moosje heeft een animaal instinct voor mensen. En ruikt als het ware of iemand een matennaaier is. Moosje laat in de buurt van dit soort types altijd een poepje en negeert betreffende personen dan volledig. Dieren, en honden in het bijzonder, zijn en blijven tenminste eerlijk.

Frans Derks was van 1956 tot 1978 actief als scheidsrechter in de voetbalsport. In de periode van 1972 tot 1974 was hij bovendien secretaris van de BSBV - Belangenvereniging Scheidsrechters Betaald Voetbal - een organisatie die in 1972 mede door Frans Derks is opgericht. Ook was Derks betrokken bij de oprichting van de Coöperatie Eerste Divisie U.A. (CED). Vanaf de oprichting in mei 1995 tot en met januari 2009 was Derks voorzitter van de CED. Sindsdien is hij als adviseur nog steeds nauw betrokken bij deze organisatie. Daarnaast neemt Frans Derks zitting in het bestuur van de Stichting Life Goals en is hij actief betrokken bij het daklozen voetbal en de Stichting Human Support..

» Meer nieuws over:

28 september 2012 - 11:27   |   Reageer   |  

Reactie plaatsen?

U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen. Bovenaan de website kunt u inloggen. Heeft u nog geen account? Klik hier om een account aan te maken.