SC Cambuur-keeper Erik Cummins

 Afgelopen jaar eindigde SC Cambuur op een achtste plaats. De ploeg van trainer René Hake gaf in de Play-Offs een riante 4-1 voorsprong uit handen tegen FC Dordrecht en eindigde het seizoen in mineur. Eén van de lichtpunten van het afgelopen seizoen was keeper Erik Cummins. Hij behoort in het rijtje ‘minst gepasseerde doelmannen van de competitie’ en deze week is hij onze Speler Uitgelicht.

Het was 10 augustus 1988 toen Erik Cummins werd geboren. Hij groeide op met twee broers, waarvan één van hen zijn tweelingbroer is. Erik bleek een voorliefde voor voetbal te hebben en daarom raakte hij erin betrokken. Als geboren Rotterdam volgde hij Feyenoord en later ging hij zelf de sport beoefenen. Hij werd keeper bij DCV Krimpen. Al snel bleek hij over zoveel talent te beschikken dat hij in de jeugdopleiding van ‘zijn’ Feyenoord terechtkwam.

Zijn avontuur bij Feyenoord eindigde in 2008. Op 19-jarige leeftijd maakte hij de overstap naar de jeugdopleiding van FC Utrecht. In de Domstad zag hij meer perspectief om door te breken en het eerste elftal te bereiken. Bij Feyenoord was dit mede door de moordende concurrentie moeilijker te realiseren. De stap naar FC Utrecht bleek een juiste te zijn voor zijn carrière. Hij kon hier namelijk zijn entree maken in het profvoetbal en dat is toch iets waar de Rotterdam van kleins af aan voor heeft gewerkt.



Alles in het teken van een carrière als profkeeper

Je jeugdliefde verlaten voor een andere club. Voor Cummins was dit de manier om stappen te maken in zijn carrière. Na drie jaar in de jeugdopleiding van FC Utrecht te hebben gespeeld, mocht hij op voorspraak van toenmalig trainer Erwin Koeman aansluiten bij de hoofdmacht. In het seizoen 2011-2012 fungeerde hij als derde doelman achter Rob van Dijk en Roberto Fernández. Hij moest geduld hebben en uiteindelijk werd dat beloond. 4 maart 2012 werd de dag dat Cummins zijn debuut in het Betaald Voetbal mocht maken. Thuis tegen N.E.C. (0-0) mocht hij in de twee helft opdraven, nadat Fernández achterbleef met een knieblessure. Zijn debuut smaakte naar meer en er kwam meer. Na de wedstrijd tegen de Nijmegenaren kreeg hij nog een handjevol wedstrijden van Jan Wouters, die het stokje van Erwin Koeman middenin het seizoen overnam. In totaal kwam hij in dat seizoen driemaal in actie voor FC Utrecht.

Moeilijke periode

Zijn tweede seizoen in het eerste elftal bleek ook meteen zijn laatste seizoen in Utrecht. Hij speelde geen minuut meer, waardoor hij in de zomer van 2013 door de achterdeur vertrok naar Go Ahead Eagles. Na een jaar lang zonder wedstrijden in het eerste elftal van FC Utrecht, was zijn persoonlijke situatie bij Kowet niet veel beter. In Deventer sloot hij namelijk ook aan als derde doelman. Waar hij in zijn eerste seizoen FC Utrecht nog tot een aantal wedstrijden kwam, mocht hij bij Go Ahead geen enkele wedstrijd in actie komen.

Ook in het seizoen 2014-2015 was hij niet de vaste keeper. De keepers die hem eerst op de bank hielden (Eloy Room en Stephan Andersen) waren weliswaar vertrokken, maar trainer Foeke Booy zag meer in de aangetrokken doelman Mickey van der Hart. Uiteindelijk verbleef Cummins drie jaar in Deventer en kwam hij tot 19 wedstrijden.

Ondanks de weinige minuten die hij kreeg beleefde hij wel een hoogtepunt in zijn Eagle-tijd. In augustus 2014 maakte hij als doelman een doelpunt. Met een verre trap kreeg hij de bal met een gigantische stuit over Excelsior-doelman Jordy Deckers in het net. Het werd een doelpunt dat de hele wereld over ging.

 Uitvlucht naar Leeuwarden

Er moest wat gebeuren om de carrière van de goalie weer omhoog te stuwen. Hij moest en zou spelen. SC Cambuur bood hem een uitweg. In Leeuwarden moest hij de concurrentiestrijd aangaan met Jesse Bertrams. Waar hij het afgelopen seizoen begon als tweede keeper, speelde hij zich gedurende het seizoen in de basis. Daarna stond hij zijn plek in het elftal niet meer af. Met uitstekende reddingen liet hij afgelopen seizoen zien dat hij een aardig balletje kan vangen. Hij ontpopte zich tot een stabiele factor in de Leeuwardse formatie en hij kwam zelfs tot zes clean sheets.

Begin van het seizoen tekende Cummins een eenjarig contract. Dat betekent dat hij gaat vertrekken. Per 1 juli is de doelman transfervrij op te halen uit Leeuwarden. Momenteel is nog niet bekend waar de Rotterdam volgend jaar zijn brood zal verdienen, maar naar aanleiding van zijn prestaties van het afgelopen jaar zou het niet voor verbazing zorgen als hij op diverse scoutinglijstjes staat. Vooralsnog is het afwachten, maar de verwachting is dat het niet lang zal duren alvorens er meer bekend is over zijn toekomst.

 

FC Dordrecht-aanvaller Denis Mahmudov

Ondanks dat FC Dordrecht dit seizoen niet verder kwam dan de halve finale van de Play-Offs, mogen de Schapenkoppen trots zijn op hun Play-Off-avontuur. Met goed spel en niet te vergeten de historische comeback tegen SC Cambuur kan FC Dordrecht met een goed gevoel vooruitkijken. Denis Mahmudov was met drie goals de grote man van Dordt en hij is deze week onze Speler Uitgelicht.

Continue reading FC Dordrecht-aanvaller Denis Mahmudov

Telstar-aanvaller Melvin Platje

 Van Duitsland tot Zweden en van Frankrijk tot Azerbeidzjan. Inmiddels heeft Melvin Platje de reputatie als voetbalnomade wel te pakken, maar sinds afgelopen seizoen is hij weer terug op de Nederlandse velden. Geliefd en populair zijn twee begrippen die gerechtvaardigd zijn voor de cultheld van weleer en daarom is de aanvaller van Telstar deze week onze Speler Uitgelicht.

Platje werd geboren in Naarden, op 16 december 1988. Hij groeide op in het Gooi, waar tevens ook zijn voetbalcarrière op jonge leeftijd begon. SDO Bussum was de eerste club in een lange reeks clubs die hij later op zijn conto zou schrijven. Na zijn periode bij SDO Bussum speelde hij ook achtereenvolgend in de jeugd van FC Omniworld (tegenwoordig Almere City FC), SV Huizen en FC Volendam. Bij de laatstgenoemde club bleef hij hangen en daar maakte het grote publiek kennis met een nieuwe cultheld.

De start van een bijzondere carrière

Melvin Platje en FC Volendam bleek een uitstekende match te zijn. Hij zou later namelijk uitgroeien tot één van de publiekslievelingen in het vissersdorp. De aanvaller debuteerde in 2006 in de thuiswedstrijd tegen FC Zwolle (het huidige PEC Zwolle) en met ingang van het seizoen 2007-2008 sloot hij definitief aan bij het eerste elftal. Hij maakte indruk in het oranje shirt. Eerst werd hij gebombardeerd tot supersub en nadat hij in één week tijd twee keer scoorde, terwijl hij daarvoor de bal met zijn hand had meegenomen, kreeg het begrip De hand van Platje ook grond in Nederland. Platje werd daardoor een echte cultheld die vertroeteld werd door het grote publiek.

Na vier jaar Volendam verhuisde hij naar Nijmegen. N.E.C. was de volgende club waar hij wilde schitteren. Hij verbleef twee jaar in de Gelderse stad, waar hij veel speelde en een belangrijke speler was in het elftal van toenmalig trainer Alex Pastoor. Nadat hij zijn contract had uitgediend, vond hij dat het in 2013 echt tijd was voor een avontuur en daarom besloot hij te emigreren.

 

Voetbalnomade trekt door Europa

Zijn buitenlands avontuur begon in het oosten. Azerbeidzjan was zijn eerste bestemming, waar hij tekende voor Neftçi Bakoe. Qua levensomstandigheden prima, maar op voetbalgebied ‘was het lastiger’, zo vertelde hij eens in een interview met Vice Sports. “De trainingen sloegen nergens op. Daar geven ze echt geen reet om, terwijl je wedstrijden wel écht moet winnen van de president. Het trainingscomplex bestond uit hobbelvelden, maar het stadion was juist supermooi, met een strakke grasmat.”

Na een half jaar Azerbeidzjan stond de teller op één doelpunt in veertien wedstrijden. In de winterstop vertrok de spits op huurbasis en hij kon weer zijn koffers pakken om te emigreren naar een ander land. Dit keer was Zweden zijn bestemming. Hij tekende een huurcontract bij Kalmar FF. Het avontuur in Scandinavië werd echter geen succes, want hij kwam slechts vier keer uit voor de Zweedse club.

In de zomer van 2014 transfereerde hij naar VVV Venlo. Op de vaderlandse velden probeerde hij de draad weer op te pakken en dat lukte. In een heel seizoen was de spits basisspeler en in Limburg kwam hij tot 33 wedstrijden. Een nieuw buitenlands avontuur lag in het verschiet, want Platje is immers een avonturier. Met een aanbieding van Stade Brestois kwam het gewenste avontuur weer op zijn pad. Hij ging zijn kunsten vertonen op het tweede niveau van Frankrijk en eigenlijk was dat weer hetzelfde liedje als in Azerbeidzjan. Na twaalf wedstrijden was het namelijk weer tijd om te verhuizen.

Halverwege het seizoen 2015-2016 trok de spits naar Duitsland. Dat was het vijfde land in drie jaar tijd waar hij ging wonen. Hij droeg het shirt van Hansa Rostock 25 keer in het jaar dat hij bij onze oosterburen verbleef. Na zijn tocht door Europa besloot Platje er nog een nieuw land achteraan te plakken. Vorig jaar speelde hij zijn wedstrijden voor Lommel United, dat uitkomt op het tweede niveau van België.


Terug in Nederland

Na zijn vertrek bij VVV-Venlo verbleef hij nog twee jaar in het buitenland, alvorens hij vorige zomer voor een tweede keer terugkeerde in Nederland. Dit keer was de Jupiler League zijn bestemming, want hij tekende voor het Telstar van Mike Snoei en de komst van de inmiddels zeer ervaren Platje was goed voor de ploeg. “Melvin geeft de jonge jongens op hun donder, maar zorgt als een grote broer ook goed voor die gasten,” zei Snoei in een interview met VI.

Dit seizoen heeft zijn waarde bewezen voor de ploeg uit Velsen-Zuid. Met veertien doelpunten had hij een flink aandeel in het goede seizoen dat Telstar draaide. Een promotie naar de Eredivisie zat er niet in met Telstar, maar de kans dat Platje alsnog op een hoger niveau zal acteren, is zeker aanwezig. Het is voor een voetbalnomade als Platje ook niet uitgesloten dat hij nog eens flink gaat cashen in het buitenland, want de spits is immers al gewend aan het buitenlandse leven.

FC Emmen verdediger Keziah Veendorp

FC Emmen is een stabiele subtopper in de Jupiler League. Lang streden ze mee om de bovenste plekken, maar inmiddels hebben ze pas op de plaats moeten maken en staan ze op een zevende plek. Eén van hun sterkhouders is deze week onze Speler Uitgelicht. Zijn naam is Keziah Veendorp en hij is de rots in de branding voor FC Emmen.

Veendorp is geboren op 17 februari 1997 in het Groningse Sappemeer. Hij is een geboren voetballiefhebber en bleek ook al snel aanleg te hebben voor het spelletje. Zijn voetbalcarrière begon hij bij de plaatselijke voetbalclub FVV. Daar bleek hij al snel één van de betere te zijn, waardoor hij een stap kon maken naar een hoger niveau. Hij ging spelen bij VV Hoogezand en dat bleek zijn laatste opstapje te zijn richting de top.

Profvoetbal

Op 11-jarige leeftijd kwam Veendorp in de jeugdopleiding van FC Groningen terecht. Hij doorliep de gehele jeugdopleiding van de noordelingen en hij stond te boek als groot talent dat de top zou kunnen halen. Tevens werd de centrale verdediger met regelmaat geselecteerd voor de nationale elftallen van verschillende leeftijdscategorieën. Zo kwam hij uit voor Oranje onder 15, onder 16 en onder 17. Bij het laatstgenoemde elftal was hij zelfs de aanvoerder en mocht hij als captain bijna de EK-titel met Oranje-17 op zijn naam schrijven toen de ploeg tweede werd op het jeugd EK in Malta.

Ook op het jeugd EK was de Groninger één van de meest in het oog springende spelers. Zijn goede spel viel op bij Europese scouts, waardoor hij binnen no-time op diverse scoutingslijstjes te vinden was. Het waren niet de minste clubs die zich hebben gemeld voor de verdediger. AS Monaco, Paris Saint-Germain, Inter en Ajax hadden hem bijvoorbeeld op de radar staan. In tegenstelling tot veel hedendaagse jeugdvoetballers, kon Veendorp de verleiding wel weerstaan.


Dromen van Groningen 1

‘Mijn droom was altijd om het eerste van FC Groningen te halen’ zei hij ooit in een interview met VI. Dat is misschien wel de grootste reden geweest om niet in te gaan op avances van Europese topclubs. Na het jeugd EK was het jonge talent gedreven om in het nieuwe seizoen (2014-2015) zijn debuut in de Eredivisie te maken. Dat lukte echter niet, want in de voorbereiding van het nieuwe seizoen raakte zijn knie overbelast, waardoor hij een tijdje uit de roulatie was. Het betekende een teleurstelling na een mooie zomer. Na die knieblessure moest hij de draad weer oppakken bij de A1 en dat zorgde ervoor dat hij nog geduldig moest zijn wat betreft zijn Eredivisie-debuut.

Zijn debuut kwam er uiteindelijk wel, zij het een seizoen later. In februari 2016 mocht hij voor het eerst invallen in de hoofdmacht van FC Groningen. Uit bij AZ (4-1) mocht Veendorp tien minuutjes meedoen. Na bijna alle jeugdelftallen te hebben gehad, kon hij nu eindelijk zijn debuut in het eerste ook op zijn conto schrijven.

Het avontuur aangaan

Helaas bleef het voor de inmiddels 21-jarige verdediger bij die tien minuutjes voor FC Groningen. Hij besloot te vertrekken en ergens anders voor zijn kans te gaan. FC Emmen diende zich aan en het plan van trainer Dick Lukkien sprak hem aan. In de afgelopen zomer tekende hij daarom een eenjarig contract bij de Drentse club.

Vanaf dag één werd hij een vaste waarde in het elftal. In de Jupiler League bleek Veendorp zijn vorm hervonden te hebben. Hij verscheen al een aantal keer in het Elftal van de Week en hielp met zijn spel FC Emmen naar een hoger niveau. Na zeven wedstrijden gespeeld te hebben, was de club al overtuigd en kreeg Veendorp een nieuw en verbeterd contract voorgeschoteld. Ondanks het nieuwe contract weten ze in Emmen heel goed dat de Groninger op termijn een stap hogerop gaat maken. Het schijnt dat er al regelmatig clubs vanuit de Eredivisie voor hem op de tribune zitten, dus het lijkt niet een kwestie of hij hogerop gaat, maar meer wanneer hij de stap waagt. Tot die tijd hopen de Emmenaren zolang mogelijk van hem te kunnen genieten aan De Oude Meerdijk.

Fortuna Sittard-verdediger Wessel Dammers

Fortuna Sittard is misschien wel de grootste kanshebber op promotie naar de Eredivisie. De Limburgers zijn met nog twee speelrondes voor de boeg de nummer twee op de ranglijst en een eventuele promotie zou de ultieme bekroning zijn van een geweldig seizoen. Eén van de sterkhouders, die ogenschijnlijk minder media-aandacht krijgt dan zijn compagnon Perr Schuurs, is centrale verdediger Wessel Dammers en hij is deze week onze Speler Uitgelicht.

Continue reading Fortuna Sittard-verdediger Wessel Dammers

FC Volendam-aanvaller Enzo Stroo

Er gloort hoop aan De Dijk. FC Volendam is met nog drie wedstrijden op het programma dichtbij een ticket voor de Jupiler Play-Offs. Een belangrijke schakel in het elftal van trainer Misha Salden is spits Enzo Stroo. De spits manifesteert zich dit seizoen als echte goalgetter en daarom is hij deze week onze Speler Uitgelicht. Continue reading FC Volendam-aanvaller Enzo Stroo

MVV Maastricht-doelman Michael Verrips

MVV Maastricht is nog volop in de race voor een plekje in de Play-Offs. Het elftal van trainer Ron Elsen maakt een stabiele indruk en dat is mede te danken aan hun keeper. Michael Verrips is met negen ‘clean sheets’ één van de sterkhouders van MVV. Hij is daardoor een van de best presterende doelmannen van de Jupiler League en daarom is hij deze week onze Speler Uitgelicht.

Continue reading MVV Maastricht-doelman Michael Verrips

Helmond Sport verdediger Robert van Koesveld

Ondanks het feit dat Helmond Sport momenteel bivakkeert op de 16e positie, hebben de Brabanders ‘slechts’ 47 doelpunten tegen. Dat is bijvoorbeeld minder dan teams als Jong PSV (48 doelpunten) en Telstar (56 doelpunten) die toch respectievelijk de zesde en vierde plek op de ranglijst bezetten. Een van de sterkhouders in de defensie is Robert van Koesveld en hij is deze week onze Speler Uitgelicht.

Een echte Hagenees is hij: Robert van Koesveld, geboren op 24 januari 1995. Hij groeide op in de Hofstad en daar bleef hij tot zijn dertiende. Hij stapte toen over van H.V. Quick naar de jeugdopleiding van SC Heerenveen. Hij bleef daar vier jaar voetballen, waarna de Hagenees indruk maakte en een transfer verdiende naar Ajax. Daarnaast werd hij ook jeugdinternational, want in het begin van 2012 kon hij zijn eerste interland voor Nederland onder 17 achter zijn naam schrijven.

Valse start

In juli 2012 kwam Van Koesveld in de jeugdopleiding van de Amsterdammers terecht. De verdediger stroomde in bij de A-jeugd en maakte daar ook gelijk zijn debuut in het wit-rood-wit. Hij maakte veel minuten tot het slechts vier maanden na zijn contractondertekening misging. Een zware hamstringblessure maakte in november 2012 een eind aan zijn debuutseizoen bij Ajax. Een zware domper, omdat de verdediger goed bezig was. Pas in september 2013 kon hij weer minuten maken op het veld.

In het seizoen 2014-2015 volgde meer goed nieuws voor de Hagenees. Jaap Stam werd aangesteld als trainer van Jong Ajax en nam de toen 19-jarige verdediger op in de selectie. Zijn eerste minuten in het Betaald Voetbal zaten eraan te komen en op 29 augustus 2014 werd dat werkelijkheid. In de uitwedstrijd tegen FC Den Bosch mocht hij de volle negentig minuten meedoen van trainer Stam.

De terugkeer op het oude nest

Van Koesveld kwam niet lang uit voor Jong Ajax in de Jupiler League. Na een half jaar vertrok hij namelijk alweer uit de hoofdstad. Een terugkeer op het oude nest in Heerenveen was de volgende stap in zijn carrière. Zelf noemt Van Koesveld zijn vertrek ‘een moeilijke beslissing, maar wel de beste keuze’. In Friesland zou de verdediger namelijk dichter op het eerste elftal zitten dan bij Jong Ajax. Hij tekende voor 2,5 jaar, maar speelminuten in de hoofdmacht bleek een illusie. Na een half jaar in Friesland te hebben gezeten, had hij zijn debuut nog niet mogen maken. Reden om in juli 2016 op huurbasis elders aan de slag te gaan.

Helmond Sport meldde zich en Van Koesveld besloot om daar voor een seizoen aan de slag te gaan. Hij werd meteen basisspeler en een belangrijke schakel in het elftal van trainer Roy Hendriksen. Hij speelde liefst 25 wedstrijden mee in Helmond en zijn naam kreeg een gevestigde status in de Jupiler League.

Wegens succes verlengd

Na een goed jaar in Helmond besloot de club om de huurperiode van Van Koesveld te verlengen met een jaar. Het huurcontract loopt inmiddels tot het einde van dit seizoen. Wekelijks laat de verdediger zien waarom Roy Hendriksen hem graag langer in de gelederen wilde hebben. Met goed spel zorgt hij voor een stabiele defensie in een elftal dat in de onderste regionen is geklasseerd. Ondanks het feit dat hij nog onder contract staat bij SC Heerenveen is zijn toekomst nog onzeker. Het contract in Friesland loopt namelijk net zolang door als het huurcontract in Helmond en het kan maar zo zijn dat Van Koesveld er na dit seizoen voor kiest om zijn heil ergens anders te zoeken. Helmond Sport zou in ieder geval een optie zijn voor een derde contractondertekening, want hij is zeer geliefd bij de trouwe fans in Helmond. Daarnaast zou het ook heel goed kunnen dat hij een stapje hoger wil, omdat hij op dit niveau wekelijks goede dingen laat zien. De toekomst zal uitwijzen waar Van Koesveld na dit jaar zijn minuten zal maken. Tot die tijd zullen de fans van Helmond Sport blij zijn dat hij zijn wedstrijden nog altijd in het Lavans Stadion speelt.

 

 

FC Eindhoven aanvaller Kyle De Silva

De selectie van FC Eindhoven bestaat louter uit Nederlandse en Belgische spelers. Er zijn twee uitzonderingen in de selectie. Alleen de Fransman Joel Thomas en de Engelse buitenspeler Kyle de Silva hebben een ander paspoort dan de Nederlandse en Belgische. De laatstgenoemde Engelsman is deze week onze Speler Uitgelicht.

 

Op 29 november 1993 kwam De Silva ter aarde in de Londense wijk Croydon. Hij groeide ook op in Londen, waar ook zijn voetbaltalent werd ontdekt. Na een aantal jaren bij een plaatselijke amateurvereniging te hebben gevoetbald, mocht hij op 12-jarige leeftijd zijn opwachting maken in de befaamde Academy van Crystal Palace.

In Engeland is het lastig om door te breken bij de club waar je vanaf het begin instroomt. Dat heeft te maken met de grote ‘Youth-Academy’s’ die vooral de grote Premier League-clubs hebben. Ook voor De Silva was het moeilijk om zijn naam echt te vestigen tussen zijn concurrenten. Ondanks dat mocht hij in 2010 zijn handtekening mocht zetten onder z’n eerste profcontract en dat tekende toch het vertrouwen dat men in de jonge buitenspeler had.

Pechvogel

Hij liet een goede indruk achter bij Crystal Palace en dat resulteerde zelfs in een debuut voor het eerste elftal van de Londense club. De buitenspeler mocht op 21 januari 2012 voor het eerst opdraven toen het elftal onder leiding van coach Ian Holloway het opnam in en tegen Blackpool. De coach was destijds onder de indruk geraakt van De Silva, want in zijn eerste half jaar bij het eerste kwam hij al tot zes wedstrijden.

‘Volle bak gaan om een vast plekje te krijgen bij het eerste elftal’, dat is wat De Silva gedacht moet hebben in de zomer van 2012. In voorbereiding op het seizoen 2012-2013 was de eigen gekweekte jeugdspeler natuurlijk vastbesloten om zijn naam definitief te vestigen. Hij maakte in het nieuwe seizoen gelijk minuten, alvorens het noodlot toesloeg. Het talent raakte geblesseerd met als resultaat dat hij een half jaar in de lappenmand zou zitten. Dit kwam hard aan, want het kostte hem zijn plek bij het eerste. Topvoetbal kan hard zijn en deze gebeurtenissen met De Silva zijn daar een uitstekend voorbeeld van. Hij kon namelijk een half jaar geen wedstrijden spelen en daarbovenop vertrok ook nog eens de trainer die het zo in hem zag zitten. De pechvogel keerde na de winterstop terug, maar zijn carrière bij Crystal Palace was definitief voorbij. De nieuwe trainer Tony Pulis zag het niet in hem zitten, waardoor de club hem verhuurde aan Barnet, toentertijd uitkomend op het vierde niveau in Engeland.

Vervolgstappen om weer terug te komen

Zijn avontuur bij Barnet kwam al snel ten einde. Een schamele drie wedstrijden is het aantal dat hij speelde in het shirt van de Noord-Londense club. Bij zijn terugkomst bij Crystal Palace bleek er nog steeds geen plaats te zijn voor het ‘voormalig’-talent van de club. Hij zat er nog twee jaar, maar twee jaar om snel te vergeten. Hij kwam namelijk niet meer aan de bak en was daardoor genoodzaakt om de club, waar het voor hem allemaal begon, te verlaten.

Notts County pikte de Engelsman op, maar dat werd geen succes. Na zes potjes verliet hij de club en besloot hij om zijn heil elders te zoeken. Het buitenland was voor hem dè mogelijkheid om zijn carrière nieuw leven in te blazen. Slechts twee dagen na zijn vertrek bij Notts County kwam FC Eindhoven voorbij en dat was natuurlijk die mogelijkheid in het buitenland waar hij op wachtte. Trainer Ricardo Moniz zwaaide destijds met het scepter in Eindhoven. Hij kent De Silva nog van zijn periode ervoor bij Notts County, waar Moniz werd weggestuurd en De Silva niet uit de verf kwam.

De trainer was natuurlijk de hoofdreden voor de aanvaller om voor FC Eindhoven te kiezen en die keuze bleek een juiste te zijn. In zijn eerste jaar in de Jupiler League kwam hij al tot 25 wedstrijden, waarin hij twee keer wist te scoren. Ook dit seizoen is hij weer belangrijk voor de ploeg uit De Lichtstad. Met mooie acties weet hij indruk te maken op de mensen in het Jan Louwers Stadion. De laatste weken speelt hij minder, maar dat heeft ook te maken met de slechte reeks die FC Eindhoven achter de rug heeft. Het hoeft immers niet te betekenen dat het Engelse talent ook in Eindhoven op een later termijn op een zijspoor beland, want als hij de draad weer op weet te pakken, is het slechts een kwestie van tijd dat de supporters van FC Eindhoven weer zullen genieten van de vleugelspeler.

N.E.C. middenvelder Gregor Breinburg

Met nog negen speelrondes voor de boeg is N.E.C. de voornaamste kandidaat om te promoveren. De ploeg uit Nijmegen staat bovenaan en stevent langzaam maar zeker af op het kampioenschap. Eén van de sterkhouders van het elftal is Gregor Breinburg en hij is deze week onze Speler Uitgelicht.


Het was 16 september 1991 toen Breinburg voor het eerst het levenslicht zag. Hij groeide op in Arnhem, waar hij ook begon met voetballen. Als jong talent sloot de Nederlander met Arubaanse roots zich aan bij Vitesse 1892. De club die in 2009 door een faillissement ten onder ging. Breinburg maakte de ondergang echter niet mee, want zijn verblijf bij Vitesse 1892 kwam in 2001 tot een einde.

Vitesse 1892 was een club die veel spelers afleverde aan Betaald Voetbal Organisaties. Zo kwamen onder meer Andy van der Meijde, Theo Bos, Nicky Hofs en Theo Janssen uit voor de club uit Arnhem, alvorens ze de stap maakten naar een club in het Betaald Voetbal. En Gregor Breinburg voegde zich in 2001 ook in dit rijtje. Hij stapte namelijk over naar de jeugdopleiding van De Graafschap.

Van voetbalcollege tot eerste elftal

De geboren Arnhemmer kwam terecht in de voetbalcollege van De Graafschap. In Doetinchem liet hij zien over een behoorlijk portie talent te beschikken. Hij liep vanaf zijn tiende al rond in de hoogste jeugdelftallen van de Superboeren. De verwachting was dat Breinburg op een later termijn zo kon aansluiten bij het eerste elftal. Dat gebeurde dan ook, want op 19-jarige leeftijd kreeg hij de mogelijkheid om zichzelf te presenteren op het hoogste niveau. In 2010 nam toenmalig De Graafschap-trainer Darije Kalezic hem op in de A-selectie. Het kwam zelfs tot een debuut, want in de thuiswedstrijd tegen FC Utrecht op 22 september van dat jaar maakte hij zijn eerste minuten in het profvoetbal.

Hij liet een goede indruk achter op de Bosnische hoofdtrainer, want hij kreeg vaker de kans om zijn kwaliteiten te tonen. In zijn debuutseizoen kwam hij tot acht wedstrijden in de hoofdmacht en dat is toch een behoorlijk aantal voor een 19-jarige jeugdspeler. In het seizoen 2011-2012 volgde zijn echte doorbraak. Hij bleef vast bij het eerste elftal en kwam liefst tot 27 wedstrijden. De kwaliteiten van de middenvelder werden herkend en gewaardeerd. De commercieel directeur destijds, Henk Bloemers, noemde hem in een interview met De Gelderlander zelfs één van de beste spelers van de club.

De stap naar Nijmegen

Het contract van Breinburg liep in Doetinchem aan het eind van het seizoen 2013-2014 af. Hij besloot om niet te verlengen en een nieuwe uitdaging aan te gaan. Die uitdaging vond hij in Nijmegen. Na het laatste jaar met De Graafschap in de Jupiler League gespeeld te hebben, bleef hij in de Jupiler League, maar dan in het shirt van N.E.C.

In zijn eerste jaar in Nijmegen werd hij direct kampioen en dwong promotie af naar de Eredivisie. In de Eredivisie bleef Breinburg een belangrijke schakel in de Nijmeegse formatie. Hij werd zelfs reserve-aanvoerder van de ploeg. Na een jaar Eredivisie-voetbal kreeg hij interne promotie in het elftal. Vanaf het seizoen 2016-2017 zou hij fungeren als de nieuwe aanvoerder van de ploeg onder leiding van toenmalig coach Peter Hyballa.
Met zijn nieuwe status en het goede spel dat hij wekelijks liet zien, trok hij ook veel bekijks van andere clubs. Binnen- en buitenlandse ploegen stonden in de rij om de N.E.C.-captain te contracteren.

Afgeketste transfers

Het was januari 2017 toen de zaakwaarnemer van Breinburg hem informeerde over de interesse van L.A. Galaxy. ‘Een hele mooie stap’ noemde hij het destijds. Helaas voor hem kwam deze transfer nooit van de grond. L.A. Galaxy kwam er niet uit met N.E.C. en dat betekende dat Breinburg zijn droomtransfer zag afketsen. Hij moest zich met N.E.C. verder richten op de tweede seizoenshelft in de Eredivisie. Tot overmaat van ramp eindigde dat seizoen in een anticlimax, want de club degradeerde terug naar de Jupiler League.

In de zomer wilde Breinburg graag van club wisselen om op het hoogste niveau te kunnen uitkomen. Na een afgeketste transfer naar L.A. Galaxy was de middenvelder erop gebrand om nu wel ergens anders te tekenen. Willem II en NAC Breda waren clubs met interesse en vanuit het buitenland meldde zich ook het Israëlische Ironi Kiryat Shmona. Ondanks de interesse kwam het nooit van een transfer, waardoor Breinburg nog steeds te zien is in De Goffert. En dat is maar goed ook voor de N.E.C.-fans, want in dit jaar, wat het kampioensjaar moet worden, is de middenvelder heel belangrijk voor de ploeg van Pepijn Lijnders. Hij is uitgegroeid tot een zeer gewaardeerde schakel, dus niemand zal er in Nijmegen om malen dat hij tot op heden nog geen transfer heeft kunnen maken. En mocht hij kampioen worden met N.E.C. dan kan hij zich volgend seizoen in de Eredivisie nog beter in de kijker spelen om dan wellicht alsnog een mooie transfer te kunnen maken.